George E. Alepedis, age 92, of Medford, MA died peacefully on May 13 ^th , 2021 surrounded by family. Beloved husband of Anna Alepedis. Nurturing father of Betty Alepedis-Stoukides and her husband Michael and Efharis Alepedis. He leaves behind his four grandchildren Demetri, Myrtianna, Georgianna, and Michelle. Brother of the late Nicholas Alepidis, survived by his sister-in-law Konstandina Alepidis and their three children and his late sister Marika Spanidou, late brother-in-law Ipatios Spanidis, late nephew Kostas Spanidis, survived by wife Georgia Giannakidou Spanidou and two children. He also leaves behind many nephews and nieces and relatives whom he loved dearly. George immigrated to the United States from Greece in 1956. He was a proud Dunkins franchisee for 52 years in the Copley and Back Bay area. Funeral will be held on Wednesday, May 19 ^th at Hellenic College Holy Cross Chapel, 50 Goddard Avenue, Brookline. Visitation prior to the funeral service from 10:00-11:00 a.m. followed by Holy Services. Burial at Oak Grove Cemetery, Medford. In lieu of flowers, donations in his memory may be made to The Holy Cross Greek Orthodox School of Theology or The American Diabetes Association.

Πριν από 65 χρόνια, ένας νεαρός από την Αγία Παρασκευή της Λέσβου, ο
Γιώργος Αλεπίδης, οπλισμένος με τις αρχές και την ανατροφή που του έδωσαν οι δικοί του, μετανάστευσε στην Αμερική για να βρεί εδώ την τύχη του. Αυτή η μετανάστευση έφερε τη μεγαλύτερη τύχη τουλάχιστον σε μένα γιατί, αρκετά χρόνια αργότερα, απέκτησα τον πιο καλό πεθερό που θα μπορούσα να φαντασθώ.
Τη δική του τύχη δεν τη "βρήκε", την "έχτισε". Κάθε μέρα, χειμώνα καλοκαίρι, χωρίς διακοπή, ήταν στο πόδι από τις 4 τα ξημερώματα, πήγαινε στο μαγαζί τα χαράματα και έφευγε όταν νύχτωνε. Στόχο στη ζωή του είχε βάλει την ευημερία του σπιτιού του. Δεν κρατούσε τίποτα για τον ευατό του. Η ευχαρίστησή του ήταν να βλέπει χαρούμενη την οικογένειά του. Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι ήταν ο ορισμός του καλού "νοικοκύρη". Και για να είσαι καλός νοικοκύρης δεν φτάνει μόνο να δουλεύεις σκληρά, πρέπει να συμπεριφέρεσαι με ευπρέπεια και προπαντός με εντιμότητα.
Την τύχη του λοιπόν την έχτισε με το παράδειγμά του, με τον τρόπο που έζησε τη ζωή του. Η μεγαλύτερη κληρονομιά που μας αφήνει είναι το λαμπρό του όνομα. Δεν υπάρχει άνθρωπος ούτε στην Ελλάδα ούτε στην Αμερική που μόλις ακούσει ότι είμαστε συγγενείς του να μην έχει να πεί μόνο καλά λόγια. Το να λές το όνομα κάποιου και να ακούς απο τον κόσμο λόγια αγάπης, αυτό είναι μία κοινωνική καταξίωση που δεν αποκτάται με κανέναν άλλο τρόπο.
Ελπίζω αγαπημένε μας Γιώργο να φεύγεις ικανοποιημένος γνωρίζοντας ότι έκανες με το παραπάνω το καθήκον σου και ότι προσέφερες σε όλους μας πολύ περισσότερα απ' όσα θα περιμέναμε.
"Εμείς που μείναμε στο χώμα το σκληρό", θα προσπαθήσουμε στην υπόλοιπη ζωή μας να σε έχουμε για πρότυπο. Κι επειδή γνωρίζουμε ότι οι αγαπημένοι μας άνθρωποι φεύγουν πραγματικά από μας μόνον όταν τους ξεχάσουμε, ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΘΑ ΣΕ ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ.
Θεσσαλονίκη, 16 Μαϊου 2021 Μιχάλης Στουκιδης